Sprawozdanie z wyjazdu do Francji

Witam wszystkich po dłuższej przerwie, spowodowanej moim lenistwem! Postaram się nadrobić zaległości i w kilku zdaniach opisać wyjazd do Francji. Na samym początku mojego sprawozdania chciałbym wymienić sponsorów dzięki, którym wyjazd do Francji stał się realny, oto oni w kolejności alfabetycznej:

- "Restauracja Galicyjska" - państwo Kuralowie
- Bardyga Bogusław
- Firma "Marco Polo"
- Leś Edmund - Przedsiębiorstwo Budowlano-Handlowo-Transportowe
- Mach Edwar - Firma "Rem-Bud"
- Rada Sołecka w Jadownikach
- Świerczek Jacek - Firma "Spruce Technologies" z Krakowa
- Urząd Miasta w Brzesku - Biuro promocji

Wyjazd odbył się w dniach od 15 - 24 czerwca 2004 roku. Z Jadownik wyjechaliśmy punktualnie o godzinie 18 po czym udaliśmy się do Poręby Spytkowskiej po "Zespół Pieśni i Tańca Porębianie", który towarzyszył nam w występach we Francji. Po spakowaniu wszystkich bagaży - tych niezbędnych jak i tych zbędnych do autokaru - wyjechaliśmy z Poręby o godzinie 18:50. Podczas 26 godzinnej jazdy z wielkim mozołem i małymi kłopotami w nawigacji dotarliśmy do miasteczka Anor we Francji leżącego około 6 km od południowej granicy Belgii. Na miejsce dojechaliśmy około godziny 21 gdzie czekały na nas rodziny, które na czas pobytu miały wziąć nas pod swoje skrzydła.

Na początku można było zauważyć pewną nieśmiałość zarówno u nas Polaków jak i u Francuzów, całkowita integracja moim zdaniem nastąpiła dopiero 20 czerwca, o czym jeszcze wspomnę. Po rozdzieleniu członków zespołów do poszczególnych rodzin udaliśmy się - każdy ze swoją rodziną - do "swoich" domów. Po uroczystej kolacji każdy z nas pragnął tylko odpoczynku. Na drugi dzień tj. 17 czerwca nastąpiło oficjalne powitanie przez:

- Sylviane Houllier-Migdal (choreograf "Zespołu Pieśni i Tańca polskiego - Wojtek et les Galopiots")

- Yves Houllier - mąż Sylviane Houllier-Migdal a zarazem kierownik zespołu Wojtek et les Galopiots

- Jean-Luc Perrat - Burmistrz Anor oraz rodziny, które nas gościły.

Podczas owego powitania został krótko przedstawiony plan pobytu we Francji. Dnia 18 czerwca zgodnie z planem wyruszyliśmy nad jezioro do pobliskiej miejscowości Wignehies gdzie spędziliśmy prawie cały dzień na pikniku oraz robieniu wspólnych zdjęć. Niestety zła pogoda oraz zakaz kąpieli w jeziorze spowodował, iż nie było możliwości pływania co niektórych doprowadzało do furii. Po powrocie znad jeziora około godziny 18 odbyła się próba naszego zespołu jak i "ZPiT Porębianie", podczas której ćwiczyliśmy program na niedzielny występ. Następnie odbyła się wspaniała impreza z licznymi zabawami, do której przygrywała nasza kapela.

Najważniejszym dniem naszej obecności był z pewnością dzień 20 czerwca. Tego dnia miał miejsce główny spektakl z naszym udziałem oraz z udziałem "Zespołu Pieśni i Tańca Porębianie" jak i miejscowego "Zespołu Pieśni i Tańca polskiego - Wojtek et les Galopiots" przez, który to właśnie zespół zostaliśmy zaproszeni. Spektakl rozpoczął się o godzinie 15:30 zgodnie z programem, na który przybyło około 250 osób. Podczas występu zaprezentowaliśmy Poloneza, Krakowiaka oraz suitę sądecką. Całość spektaklu trwała około czterech godzin. Na zakończenie połączone siły trzech zespołów zatańczyły wspólnie Krakowiaka - razem szesnaście par (osiem par z Wojtka, cztery pary z Poręby i cztery pary z Jadownik). Oczywiście składy były wymieszane, przez co każdy z nas mógł się przekonać, że taniec wspaniale integruje! Owego wspólnego Krakowiaka opanowaliśmy dzień wcześniej (19 czerwca) podczas próby trwającej zaledwie około sześciu godzin. Po spektaklu rozpoczęła się wspaniała zabawa, której nie było końca!

Kolejnego dnia (21 czerwca) występowaliśmy w Wignehies - jest to miasto oddalone od Anor o kilka kilometrów - gdzie tańczyliśmy w miejscowym Domu Kultury dla dzieci, które przybyły z pobliskich szkół, aby podziwiać polski folklor. Po występie powróciliśmy do Anor a następnie do swoich rodzin. Dnia 22 czerwca o godzinie 6 rano wyruszyliśmy nad Morze Północne do Belgii. Nie muszę wspominać, że była to dość wczesna pora zważywszy na to, że siedzieliśmy do późnych godzin nocnych u naszych opiekunów i rozmawialiśmy, przez co ciężko było wstać o tak wczesnej porze. Nad morzem spędziliśmy cały dzień. Pogoda dopisała, więc niektórzy mogli skorzystać z dogodnych warunków i popływać w morzu, przez co nadrobili zaległości znad jeziora. Pobyt nad morzem minął bardzo szybko prawie tak samo szybko jak cały pobyt we Francji.

Dnia 23 czerwca każdy mógł spać do woli, był to jedyny a zarazem ostatni wolny dzień. Jedynym zajęciem tego dnia były zakupy, pakowanie bagaży oraz oswajanie się z myślą, że już jutro będziemy musieli opuścić Francję i wspaniałych ludzi zapoznanych w Anor. Cóż, wszystko, co dobre szybko się kończy, pozostaje mieć tylko nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie nam dane przeżyć kilka wspaniałych chwil za granicą a być może nawet jeszcze raz we Francji. W każdym bądź razie, ludzi którzy nas gościli nigdy nie zapomnimy i będziemy pamiętać przez wiele lat. Podczas naszego odjazdu wielu z Nich - co było dla nas niemałym zaskoczeniem - zaczęło płakać! Im dłużej trwało pożegnanie tym trudniej było nam rozstać się z wszystkimi. Jedynym pocieszeniem jest to, że za rok Francuzi przyjeżdżają do Polski i będziemy mogli powspominać chwile spędzone we Francji. Chciałbym z tego miejsca podziękować jeszcze raz w imieniu zespołu Jadowniczanie za wszelki trud w związku z naszym przyjazdem szczególnie Sylviane Houllier-Migdal, Yves Houllier, wszystkim rodzinom oraz mieszkońcom Anor, dzięki którym czuliśmy się jak w domu. Jeszcze raz dziękujemy i do zobaczenia! Merci beaucoup :-)